Terwijl witte koppen op de golven dansen.
\nDe vloed over de zandbanken stroomt.
\nEn de meeuwen over de hoofden scheren.
\nLaten mijn voeten kleine kringen achter.<\/p>\n
Het zand verkleurd door de impact van mijn aanwezigheid.
\nZo snel als zij veranderde, zo snel probeert zij terug te keren.
\nMaar nooit zal het meer hetzelfde zijn.
\nEn terwijl wij in ons zandkasteel, in ons gat in het zand ons verschuilen, vechtend tegen het binnenstromend water.
\nStroomt het water al lang om je heen.<\/p>\n
Dus sta ik vertoon ik mij boven mijn kantelen. Stroop ik mijn broekspijpen naar op.
\nGa ik tot op mijn knieen in het water
\nOp naar de volgende ontmoeting met het zand<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Terwijl witte koppen op de golven dansen. De vloed over de zandbanken stroomt. En de<\/p>\n